حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ وَكَانَ ثَوْبَانُ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ تَكَفَّلَ لِي أَنْ لاَ يَسْأَلَ النَّاسَ شَيْئًا وَأَتَكَفَّلَ لَهُ بِالْجَنَّةِ " . فَقَالَ ثَوْبَانُ أَنَا . فَكَانَ لاَ يَسْأَلُ أَحَدًا شَيْئًا .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба Осимдан, у Абу-л-Аолиядан, у Савбондан ривоят қилди — Савбон Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг озод қилган қулилари эди — у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким менга одамлардан ҳеч нарса сўрамасликни кафолат қилса, мен унга жаннатни кафолат қиламан», дедилар. Шунда Савбон: «Мен», деди. Сўнг у ҳеч кимдан ҳеч нарса сўрамайдиган бўлди.