حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ " سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ".
Ҳафс ибн Умар бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Мансурдан, у Абуз-Зуҳодан, у Масруқдан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам рукуси ва саждасида: «Субҳанакаллаҳумма роббана ва биҳамдик, Аллаҳум-мағфир ли (Пок Сен, эй Аллаҳим, Роббимиз, ва Сенга ҳамд (билан тасбеҳ айтаман), Аллаҳим, мени мағфират қил)», дер эдилар.