حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنَا عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو فِي الصَّلاَةِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَفِتْنَةِ الْمَمَاتِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ ". فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ مَا أَكْثَرَ مَا تَسْتَعِيذُ مِنَ الْمَغْرَمِ فَقَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا غَرِمَ حَدَّثَ فَكَذَبَ، وَوَعَدَ فَأَخْلَفَ ". وَعَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَعِيذُ فِي صَلاَتِهِ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ
Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан: Урва ибн Зубайр бизга хабар берди, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжалари Оиша унга хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозда: «Аллаҳумма инни аъузу бика мин азобил-қабри ва аъузу бика мин фитнатил-масиҳид-дажжол, ва аъузу бика мин фитнатил-маҳя ва фитнатил-мамот. Аллаҳумма инни аъузу бика минал-маъсами вал-мағрам (Аллаҳим, мен Сендан қабр азобидан паноҳ тилайман, масиҳ дажжол фитнасидан паноҳ тилайман, ҳаёт фитнаси ва ўлим фитнасидан паноҳ тилайман. Аллаҳим, мен Сендан гуноҳ ва қарздан паноҳ тилайман)», деб дуо қилар эдилар. Унга бир киши: ‹Қарздан нақадар кўп паноҳ тилайсиз?› деди. У зот: «Киши қарздор бўлса, гапирса ёлғон гапиради, ваъда берса, ваъдасига хилоф қилади», дедилар. Зуҳрийдан: Урва менга хабар берди, Оиша розияллаҳу анҳо деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни намозида дажжол фитнасидан паноҳ тилаётганини эшитдим.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنَا عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو فِي الصَّلاَةِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَفِتْنَةِ الْمَمَاتِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ ". فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ مَا أَكْثَرَ مَا تَسْتَعِيذُ مِنَ الْمَغْرَمِ فَقَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا غَرِمَ حَدَّثَ فَكَذَبَ، وَوَعَدَ فَأَخْلَفَ ". وَعَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَعِيذُ فِي صَلاَتِهِ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ
Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан: Урва ибн Зубайр бизга хабар берди, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжалари Оиша унга хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозда: «Аллаҳумма инни аъузу бика мин азобил-қабри ва аъузу бика мин фитнатил-масиҳид-дажжол, ва аъузу бика мин фитнатил-маҳя ва фитнатил-мамот. Аллаҳумма инни аъузу бика минал-маъсами вал-мағрам», деб дуо қилар эдилар. Унга бир киши: ‹Қарздан нақадар кўп паноҳ тилайсиз?› деди. У зот: «Киши қарздор бўлса, гапирса ёлғон гапиради, ваъда берса, ваъдасига хилоф қилади», дедилар. Зуҳрийдан: Урва менга хабар берди, Оиша розияллаҳу анҳо деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни намозида дажжол фитнасидан паноҳ тилаётганини эшитдим.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ ـ رضى الله عنه ـ. أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلاَتِي. قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا ��َلاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ، وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ".
Қутайба ибн Саъид бизга айтди: Лайс бизга айтди, Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Абул-Хайрдан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан, у Абу Бакр Сиддиқ розияллаҳу анҳудан: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга: ‹Менга намозимда дуо қиладиган бир дуони ўргатинг›, деди. У зот: «Айт: ‹Аллаҳумма инни золамту нафси зулман касиран, ва ла яғфируз-зунуба илла анта, фағфир ли мағфиратан мин индика, варҳамни, иннака антал-ғафурур-роҳим (Аллаҳим, мен ўзимга кўп зулм қилдим, гуноҳларни Сендан ўзга кечмайди, шундай экан, мени Ўз ҳузурингдан мағфират қил ва менга раҳм қил, албатта Сен мағфират қилувчи, раҳмли Зотсан)›», дедилар.