باب صَلاَةِ النِّسَاءِ خَلْفَ الرِّجَالِ
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ إِسْحَاقَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِ أُمِّ سُلَيْمٍ، فَقُمْتُ وَيَتِيمٌ خَلْفَهُ، وَأُمُّ سُلَيْمٍ خَلْفَنَا.
Абу Нуъайм бизга айтди: Ибн Уяйна бизга айтди, Ишоқдан, у Анасдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Умму Сулаймнинг уйида намоз ўқидилар. Мен ва бир етим у зотнинг ортида турдик, Умму Сулайм эса бизнинг ортимизда (турди).
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ هِنْدَ بِنْتِ الْحَارِثِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَلَّمَ قَامَ النِّسَاءُ حِينَ يَقْضِي تَسْلِيمَهُ، وَهُوَ يَمْكُثُ فِي مَقَامِهِ يَسِيرًا قَبْلَ أَنْ يَقُومَ. قَالَتْ نُرَى ـ وَاللَّهُ أَعْلَمُ ـ أَنَّ ذَلِكَ كَانَ لِكَىْ يَنْصَرِفَ النِّسَاءُ قَبْلَ أَنْ يُدْرِكَهُنَّ الرِّجَالُ.
Яҳё ибн Қазаъа бизга айтди: Иброҳим ибн Саъд бизга айтди, Зуҳрийдан, у Ҳинд бинти Ҳорисдан, у Умму Саламадан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам салом берсалар, аёллар — у зот саломини тугатгач — (чиқишга) турар эдилар, у зот эса туришдан олдин жойида бир оз қолар эдилар. У деди: Биз шундай деб ўйлаймиз — Аллаҳ билувчироқ — бу аёллар эркаклар уларга етиб олишдан олдин чиқиб кетишлари учун эди.