باب الأَذَانُ مَثْنَى مَثْنَى
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ عَطِيَّةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ، الأَذَانَ وَأَنْ يُوتِرَ الإِقَامَةَ إِلاَّ الإِقَامَةَ.
Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди: Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди, Симок ибн Атийядан, у Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Анасдан: У деди: Билолга азонни жуфт (икки-икки) ва иқоматни тоқ айтиш буюрилди, иқоматдан (қад қоматис-салота сўзи)дан ташқари.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا كَثُرَ النَّاسُ قَالَ ـ ذَكَرُوا ـ أَنْ يَعْلَمُوا وَقْتَ الصَّلاَةِ بِشَىْءٍ يَعْرِفُونَهُ، فَذَكَرُوا أَنْ يُورُوا نَارًا أَوْ يَضْرِبُوا نَاقُوسًا، فَأُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ الأَذَانَ وَأَنْ يُوتِرَ الإِقَامَةَ.
Муҳаммад бизга айтди: Абдулваҳҳоб бизга хабар берди: Холид Ҳаззў бизга хабар берди, Абу Қилобадан, у Анас ибн Моликдан: У деди: Одамлар кўпайганида — улар зикр қилди — намоз вақтини ўзлари биладиган бирор нарса билан билишни (хоҳлади). Улар олов ёқиш ёки қўнғироқ чалишни зикр қилдилар. Сўнг Билолга азонни жуфт ва иқоматни тоқ айтиш буюрилди.