606-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Азон китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا كَثُرَ النَّاسُ قَالَ ـ ذَكَرُوا ـ أَنْ يَعْلَمُوا وَقْتَ الصَّلاَةِ بِشَىْءٍ يَعْرِفُونَهُ، فَذَكَرُوا أَنْ يُورُوا نَارًا أَوْ يَضْرِبُوا نَاقُوسًا، فَأُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ الأَذَانَ وَأَنْ يُوتِرَ الإِقَامَةَ.
Муҳаммад бизга айтди: Абдулваҳҳоб бизга хабар берди: Холид Ҳаззў бизга хабар берди, Абу Қилобадан, у Анас ибн Моликдан: У деди: Одамлар кўпайганида — улар зикр қилди — намоз вақтини ўзлари биладиган бирор нарса билан билишни (хоҳлади). Улар олов ёқиш ёки қўнғироқ чалишни зикр қилдилар. Сўнг Билолга азонни жуфт ва иқоматни тоқ айтиш буюрилди.