باب الرُّخْصَةِ فِي الْمَطَرِ وَالْعِلَّةِ أَنْ يُصَلِّيَ فِي رَحْلِهِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، أَذَّنَ بِالصَّلاَةِ فِي لَيْلَةٍ ذَاتِ بَرْدٍ وَرِيحٍ ثُمَّ قَالَ أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ. ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْمُرُ الْمُؤَذِّنَ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةٌ ذَاتُ بَرْدٍ وَمَطَرٍ يَقُولُ أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Нофиъдан: Ибн Умар совуқ ва шамолли бир кечаси намозга азон айтди, сўнг: ‹Огоҳ бўлинг, уйларингизда намоз ўқинг›, деди. Сўнг: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — совуқ ва ёмғирли кеча бўлганда — муаззинга: ‹Огоҳ бўлинг, уйларингизда намоз ўқинг› деб айтишни буюрардилар›, деди.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ، كَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهْوَ أَعْمَى، وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّهَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالسَّيْلُ وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ، فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى، فَجَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ ". فَأَشَارَ إِلَى مَكَانٍ مِنَ الْبَيْتِ، فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Исмоил бизга айтди: Молик менга айтди, Ибн Шиҳобдан, у Маҳмуд ибн Робиъ Ансорийдан: Итбон ибн Молик ўз қавмига имомлик қилар эди, у кўр эди. У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга: ‹Ё Расулуллаҳ, қоронғулик ва сел бўлади, мен кўзи ожиз кишиман, ё Расулуллаҳ, уйимда мен намозгоҳ қилиб оладиган бир жойда намоз ўқиб беринг›, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг олдига келиб: «Қаерда намоз ўқишимни истайсан?» дедилар. У уйдаги бир жойга ишора қилди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўша ерда намоз ўқидилар.