Аср намозида қироат

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، قَالَ قُلْتُ لِخَبَّابِ بْنِ الأَرَتِّ أَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ قُلْتُ بِأَىِّ شَىْءٍ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ قِرَاءَتَهُ قَالَ بِاضْطِرَابِ لِحْيَتِهِ‏.‏

Муҳаммад ибн Юсуф бизга айтди: Суфён бизга айтди, Аъмашдан, у Умора ибн Умайрдан, у Абу Маъмардан: У деди: Мен Хаббоб ибн Аратга: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам пешин ва асрда қироат қилармидилар?› дедим. У: ‹Ҳа›, деди. Мен: ‹Унинг қироатини нима билан билар эдингиз?› дедим. У: ‹Соқолларининг тебранишидан›, деди.

حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ مِنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ، وَسُورَةٍ سُورَةٍ، وَيُسْمِعُنَا الآيَةَ أَحْيَانًا‏.‏

Маккий ибн Иброҳим бизга айтди, Ҳишомдан, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Қатодадан, у отасидан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам пешин ва асрнинг (дастлабки) икки ракатида Китобнинг фотиҳаси (Фотиҳа) ва биттадан сурани ўқир, гоҳида бизга оятни (овозини) эшиттирар эдилар.