باب وَقْتُ الْجُمُعَةِ إِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَأَلَ عَمْرَةَ عَنِ الْغُسْلِ، يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَالَتْ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ كَانَ النَّاسُ مَهَنَةَ أَنْفُسِهِمْ، وَكَانُوا إِذَا رَاحُوا إِلَى الْجُمُعَةِ رَاحُوا فِي هَيْئَتِهِمْ فَقِيلَ لَهُمْ لَوِ اغْتَسَلْتُمْ.
Абдон бизга айтди: Абдуллаҳ бизга хабар берди: Яҳё ибн Саъид бизга хабар берди, у Амрадан жума куни ғусл ҳақида сўради. У деди: Оиша розияллаҳу анҳо деди: Одамлар ўзлари ишлайдиган (меҳнаткаш) кишилар эди, улар жумага борсалар, ўз (меҳнат) ҳолатларида (кийимида) борар эдилар. Уларга: ‹Ғусл қилсангиз эди›, дейилди.
حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عُثْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، رضى الله عنه أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي الْجُمُعَةَ حِينَ تَمِيلُ الشَّمْسُ.
Сурайж ибн Нуъмон бизга айтди: Фулайҳ ибн Сулаймон бизга айтди, Усмон ибн Абдурраҳмон ибн Усмон Таймийдан, у Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жумани қуёш оғган пайтда ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كُنَّا نُبَكِّرُ بِالْجُمُعَةِ، وَنَقِيلُ بَعْدَ الْجُمُعَةِ.
Абдон бизга айтди: Абдуллаҳ бизга хабар берди: Ҳумайд бизга хабар берди, Анасдан: У деди: Биз жумани эрта ўқир, жумадан кейин қайлула (пешин уйқуси) қилар эдик.