903-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жума намози
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَأَلَ عَمْرَةَ عَنِ الْغُسْلِ، يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَالَتْ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ كَانَ النَّاسُ مَهَنَةَ أَنْفُسِهِمْ، وَكَانُوا إِذَا رَاحُوا إِلَى الْجُمُعَةِ رَاحُوا فِي هَيْئَتِهِمْ فَقِيلَ لَهُمْ لَوِ اغْتَسَلْتُمْ.
Абдон бизга айтди: Абдуллаҳ бизга хабар берди: Яҳё ибн Саъид бизга хабар берди, у Амрадан жума куни ғусл ҳақида сўради. У деди: Оиша розияллаҳу анҳо деди: Одамлар ўзлари ишлайдиган (меҳнаткаш) кишилар эди, улар жумага борсалар, ўз (меҳнат) ҳолатларида (кийимида) борар эдилар. Уларга: ‹Ғусл қилсангиз эди›, дейилди.