حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَأَلْتُهُ هَلْ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعْنِي صَلاَةَ الْخَوْفِ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قِبَلَ نَجْدٍ، فَوَازَيْنَا الْعَدُوَّ فَصَافَفْنَا لَهُمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي لَنَا فَقَامَتْ طَائِفَةٌ مَعَهُ تُصَلِّي، وَأَقْبَلَتْ طَائِفَةٌ عَلَى الْعَدُوِّ وَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَنْ مَعَهُ، وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ، ثُمَّ انْصَرَفُوا مَكَانَ الطَّائِفَةِ الَّتِي لَمْ تُصَلِّ، فَجَاءُوا، فَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِهِمْ رَكْعَةً، وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ، فَقَامَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ فَرَكَعَ لِنَفْسِهِ رَكْعَةً وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ.
Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан: Мен ундан: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (уни) ўқиб бердими — яъни хавф намозини?› деб сўрадим. У: Салим менга хабар берди, Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳума деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Нажд томонига ғазот қилдим. Биз душманга рўпара (қарама-қарши) келдик, уларга қарши саф тортдик. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга намоз ўқиб беришга турдилар. Бир тўда у зот билан намозга турди, бир тўда душманга юзланди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзи билан бирга (бўлганлар) билан руку қилдилар ва икки сажда қилдилар. Сўнг улар намоз ўқимаган тўда ўрнига (жойига) ўтдилар (қайтдилар), ўшалар (биринчи тўда душман томонига) келдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улар билан бир ракат руку қилдилар ва икки сажда қилдилар, сўнг салом бердилар. Сўнг уларнинг ҳар бири туриб, ўзи учун бир ракат руку қилди ва икки сажда қилди (яъни намозни тўкис қилди).