حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ، فَكَبَّرَ وَكَبَّرُوا مَعَهُ، وَرَكَعَ وَرَكَعَ نَاسٌ مِنْهُمْ، ثُمَّ سَجَدَ وَسَجَدُوا مَعَهُ، ثُمَّ قَامَ لِلثَّانِيَةِ فَقَامَ الَّذِينَ سَجَدُوا وَحَرَسُوا إِخْوَانَهُمْ، وَأَتَتِ الطَّائِفَةُ الأُخْرَى فَرَكَعُوا وَسَجَدُوا مَعَهُ، وَالنَّاسُ كُلُّهُمْ فِي صَلاَةٍ، وَلَكِنْ يَحْرُسُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا.
Ҳайва ибн Шурайҳ бизга айтди: Муҳаммад ибн Ҳарб бизга айтди, Зубайдийдан, у Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утбадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам турдилар, одамлар ҳам у зот билан турди. У зот такбир айтди, улар ҳам у зот билан такбир айтди. У зот руку қилди, улардан бир неча киши ҳам руку қилди, сўнг сажда қилди, улар ҳам у зот билан сажда қилди. Сўнг иккинчи (ракат) учун турди, сажда қилган кишилар туриб биродарларини (душмандан) қўриқлади, бошқа тўда келиб у зот билан руку ва сажда қилди. Одамларнинг ҳаммаси намозда эди, лекин бири иккинчисини қўриқлар эди.