حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مَا الْعَمَلُ فِي أَيَّامِ الْعَشْرِ أَفْضَلَ مِنَ الْعَمَلِ فِي هَذِهِ ". قَالُوا وَلاَ الْجِهَادُ قَالَ " وَلاَ الْجِهَادُ، إِلاَّ رَجُلٌ خَرَجَ يُخَاطِرُ بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ فَلَمْ يَرْجِعْ بِشَىْءٍ ".
Муҳаммад ибн Аръара бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Сулаймондан, у Муслим Батиндан, у Саъид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Ҳеч қандай амал мана шу (ўн) кунлардаги амалдан афзал эмас (яъни Зулҳижжанинг дастлабки ўн куни)», дедилар. Улар: ‹Жиҳод ҳам эмасми?› дедилар. У зот: «Жиҳод ҳам эмас, фақат бир киши ўз жони ва моли билан хатарга отилиб чиқиб, ҳеч нарса билан қайтмагани (бундан мустасно)», дедилар.