حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ دُعَائِهِ إِلاَّ فِي الاِسْتِسْقَاءِ، وَإِنَّهُ يَرْفَعُ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ.
Муҳаммад ибн Башшор бизга айтди: Яҳё ва Ибн Абу Адий бизга айтди, Саъиддан, у Қатодадан, у Анас ибн Моликдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дуоларидан ҳеч қайсисида қўлларини кўтармас эдилар, истисқо (ёмғир сўраш)дан бошқа. У зот (унда) шу даражада кўтарар эдиларки, қўлтиқларининг оқлиги кўринар эди.