Саҳиҳул Бухорий — 1031-ҳадис

Ёмғир сўраш намози · Имомнинг истисқода қўл кўтариши

1031-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ёмғир сўраш намози

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ دُعَائِهِ إِلاَّ فِي الاِسْتِسْقَاءِ، وَإِنَّهُ يَرْفَعُ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ‏.‏

Муҳаммад ибн Башшор бизга айтди: Яҳё ва Ибн Абу Адий бизга айтди, Саъиддан, у Қатодадан, у Анас ибн Моликдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дуоларидан ҳеч қайсисида қўлларини кўтармас эдилар, истисқо (ёмғир сўраш)дан бошқа. У зот (унда) шу даражада кўтарар эдиларки, қўлтиқларининг оқлиги кўринар эди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 1170-ҳадисЁмғир сўраш намози

ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ёмғир сўрашдан бошқа ҳеч бир дуода қўлларини кўтармас эдилар, ёмғир сўрашда эса қўлтиқларининг оқлиги кўрингунча қўлларини кўтарар эдилар.

Сунани Насоий, 1513-ҳадисЁмғир сўраб намоз ўқиш китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуоларнинг ҳеч бирида қўлларини кўтармас эдилар, фақат ёмғир сўрашда (истисқода) қўлларини шунчалик кўтарар эдиларки, ҳатто қўлтиқларининг оқлиги кўринар эди.

Сунани Абу Довуд, 1171-ҳадисЁмғир сўраш намози

ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай ёмғир тилар эдилар — яани қўлларини чўздилар ва уларнинг ичини ерга қаратдилар — токи мен қўлтиқларининг оқлигини кўрдим.

Сунани Термизий, 256-ҳадисНамоз китоби

Қўлларини кўтарадиган (киши ҳақидаги) ҳадис собит бўлган, ва Ибн Масъуднинг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўлларини фақат биринчи марта кўтарган(лар) деган ҳадиси собит бўлмаган.

Сунани Абу Довуд, 1168-ҳадисЁмғир сўраш намози

ки, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Заврога яқин Аҳжор аз-Зайт жойида тик туриб, қўлларини юзлари рўпарасига кўтариб, улардан бошларидан оширмаган ҳолда, дуо қилиб ёмғир тилаганларини кўрди.

Саҳиҳул Бухорий, 3565-ҳадисПайғамбар ва саҳобалар фазилатлари

ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз дуосининг ҳеч бирида икки қўлини кўтармас эди, фақат истисқо (ёмғир сўраш)да (кўтарар эди); чунки у (унда) икки қўлини, ҳатто икки қўлтиғи оқлиғи кўрингунча…