1170-ҳадисСунани Абу Довуд · Ёмғир сўраш намози
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنَ الدُّعَاءِ إِلاَّ فِي الاِسْتِسْقَاءِ فَإِنَّهُ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ .
Бизга Наср ибн Алий ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурай хабар берди, бизга Саийд ривоят қилди, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қиладики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ёмғир сўрашдан бошқа ҳеч бир дуода қўлларини кўтармас эдилар, ёмғир сўрашда эса қўлтиқларининг оқлиги кўрингунча қўлларини кўтарар эдилар.