أَخْبَرَنِي شُعَيْبُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقَطَّانِ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنَ الدُّعَاءِ إِلاَّ فِي الاِسْتِسْقَاءِ فَإِنَّهُ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ .
Менга Шуайб ибн Юсуф, Яҳё ибн Саид ал-Қаттондан, у Саиддан, у Қатодадан, у Анасдан хабар берди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуоларнинг ҳеч бирида қўлларини кўтармас эдилар, фақат ёмғир сўрашда (истисқода) қўлларини шунчалик кўтарар эдиларки, ҳатто қўлтиқларининг оқлиги кўринар эди.