Сунани Насоий — 1106-ҳадис

Татбиқ китоби · Сажданинг сифати

1106-ҳадисСунани Насоий · Татбиқ китоби

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرٌ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكِ ابْنِ بُحَيْنَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا صَلَّى فَرَّجَ بَيْنَ يَدَيْهِ حَتَّى يَبْدُوَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ ‏.‏

Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Бакр, Жаъфар ибн Робиадан, у ал-Аъраждан, у Абдуллаҳ ибн Молик ибн Буҳайна (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқиганларида қўлларини (ёнларидан) шунчалик узоқ тутардиларки, ҳатто қўлтиқларининг оқлиги кўринарди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 1109-ҳадисТатбиқ китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сажда қилганларида қўлларини (ёнларидан) шунчалик узоқ тутардиларки, агар бир қўзичоқ қўллари остидан ўтмоқчи бўлса, ўтиб кетарди.

Сунани Насоий, 880-ҳадисНамозни бошлаш китоби

ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқиганларида такбир айтар пайт қўлларини қулоқлари баробарига кўтарар, руку қилмоқчи бўлганларида ва рукудан бошларини кўтарганларида ҳам (шундай қилар эдилар).

Сунани Насоий, 1513-ҳадисЁмғир сўраб намоз ўқиш китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуоларнинг ҳеч бирида қўлларини кўтармас эдилар, фақат ёмғир сўрашда (истисқода) қўлларини шунчалик кўтарар эдиларки, ҳатто қўлтиқларининг оқлиги кўринар эди.

Сунани Насоий, 829-ҳадисИмомлик китоби

ки, улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқиётганларида, у киши бошларини рукудан кўтарганларида, улар у кишини сажда қилганларини кўргунларича тик турардилар, сўнгра сажда қилардилар.

Саҳиҳи Муслим, 1105-ҳадисНамоз китоби

): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқиганида икки қўлини орасини — икки қолтиғининг оқлиги кўрингунга қадар — очар (узоқлаштирар) эди.

Саҳиҳул Бухорий, 747-ҳадисАзон китоби

Улар Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намоз ўқисалар, у зот рукудан бошини кўтарганларида, у зотни сажда қилганини кўргунларинча тик турар эдилар.