1109-ҳадисСунани Насоий · Татбиқ китоби
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَصَمِّ - عَنْ عَمِّهِ، يَزِيدَ - وَهُوَ ابْنُ الأَصَمِّ - عَنْ مَيْمُونَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا سَجَدَ جَافَى يَدَيْهِ حَتَّى لَوْ أَنَّ بَهْمَةً أَرَادَتْ أَنْ تَمُرَّ تَحْتَ يَدَيْهِ مَرَّتْ .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Суфён, Убайдуллаҳ — у ибн Абдуллаҳ ибнул-Асам — дан, у амакиси Язид — у ибнул-Асам — дан, у Маймуна (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сажда қилганларида қўлларини (ёнларидан) шунчалик узоқ тутардиларки, агар бир қўзичоқ қўллари остидан ўтмоқчи бўлса, ўтиб кетарди.