حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي الأَحْوَلُ، أَنَّ طَاوُسًا، أَخْبَرَهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، : أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ وَهُوَ يَطُوفُ بِالْكَعْبَةِ بِإِنْسَانٍ يَقُودُهُ بِخِزَامَةٍ فِي أَنْفِهِ، فَقَطَعَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ وَأَمَرَهُ أَنْ يَقُودَهُ بِيَدِهِ .
Бизга Яҳё ибн Маъин ривоят қилди, бизга Ҳажжож ибн Журайждан ривоят қилиб деди: Менга ал-Аҳвал хабар бердики, Товус унга ибн Аббосдан хабар бердики: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Каъбани тавоф қилиб юрар эканлар, бурнига ҳалқа (хизома) солиб етакланаётган бир инсоннинг ёнидан ўтдилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни ўз қўллари билан уздилар ва уни қўлидан етаклашни буюрдилар.