Сунани Абу Довуд — 1859-ҳадис

Ҳаж китоби · Фидя ҳақида

1859-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ أَخْبَرَهُ عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، - وَكَانَ قَدْ أَصَابَهُ فِي رَأْسِهِ أَذًى فَحَلَقَ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُهْدِيَ هَدْيًا بَقَرَةً ‏.‏

Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Лайс Нофедан ривоят қилдики, ансорлардан бир киши унга Каъб ибн Ужрадан хабар бердики, унинг бошига озор етган ва сочини қирдирган эди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга бир сигирни ҳадий (қурбонлик) қилишни буюрдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 643-ҳадисАзон китоби

Намозга иқомат айтилди, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга бир киши рўпара бўлиб (гаплашиб), иқомат айтилганидан кейин у зотни ушлаб турди (кечиктирди).

Сунани Насоий, 386-ҳадисҲайз ва истиҳоза китоби

ки), у ҳайзли ҳолида ва у (Набий) эътикофда бўлганларида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг бошларини тарарди. У (Набий) бошларини унга узатардилар, у эса ўз ҳужрасида бўларди.

Сунани Абу Довуд, 3302-ҳадисҚасам ва назр

ки: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Каъбани тавоф қилиб юрар эканлар, бурнига ҳалқа (хизома) солиб етакланаётган бир инсоннинг ёнидан ўтдилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни ўз қўллари билан уздилар ва уни…

Саҳиҳи Муслим, 6061-ҳадисФазилатлар китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ваҳй нозил қилинганда, у киши бошларини қуйи солар, саҳобалар ҳам бошларини қуйи солардилар. Ваҳй у кишидан кўтарилгач, бошларини кўтарардилар.

Саҳиҳи Муслим, 5489-ҳадисКийим ва безак

Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг узуги мана бунда эди. Ва у ўзининг чап қўлининг жимжилоғига ишора қилди.

Сунани Абу Довуд, 1145-ҳадисНамоз китоби

. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ҳайит кунида бир камон берилди, У эса унга (суяниб) хутба қилдилар.