حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْوَحْىُ نَكَسَ رَأْسَهُ وَنَكَسَ أَصْحَابُهُ رُءُوسَهُمْ فَلَمَّا أُتْلِيَ عَنْهُ رَفَعَ رَأْسَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, у Қатодадан, у Ҳасандан, у Ҳиттон ибн Абдуллаҳ Рақошийдан, у Убода ибн Сомитдан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ваҳй нозил қилинганда, у киши бошларини қуйи солар, саҳобалар ҳам бошларини қуйи солардилар. Ваҳй у кишидан кўтарилгач, бошларини кўтарардилар.