حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ أَبِي مُزَاحِمٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ زِيَادٍ، قَالَ مَنْصُورٌ حَدَّثَنَا وَقَالَ، ابْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِيَانِ ابْنَ سَعْدٍ - عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ، اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ أَهْلُ الْكِتَابِ يَسْدُلُونَ أَشْعَارَهُمْ وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ يَفْرُقُونَ رُءُوسَهُمْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ مُوَافَقَةَ أَهْلِ الْكِتَابِ فِيمَا لَمْ يُؤْمَرْ بِهِ فَسَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَاصِيَتَهُ ثُمَّ فَرَقَ بَعْدُ .
Бизга Мансур ибн Абу Музоҳим ва Муҳаммад ибн Жаъфар ибн Зиёд ривоят қилдилар. Мансур «бизга ривоят қилди» деди, Ибн Жаъфар эса «бизга хабар берди» деди — иккаласи Иброҳимни, яъни ибн Саъдни назарда тутиб — у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан, у деди: Аҳли китоб сочларини (пешонага) тушириб қўярди, мушриклар эса бошларини иккига ажратарди (фарқ қиларди). Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзларига амр қилинмаган нарсаларда аҳли китобга мувофиқ қилишни яхши кўрардилар. Шу сабабли Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам пешона сочларини тушириб қўярдилар, сўнг кейинроқ ажратиб (фарқ қилиб) юрдилар.