حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَسْدِلُ شَعَرَهُ، وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ يَفْرُقُونَ رُءُوسَهُمْ فَكَانَ أَهْلُ الْكِتَابِ يَسْدِلُونَ رُءُوسَهُمْ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ مُوَافَقَةَ أَهْلِ الْكِتَابِ فِيمَا لَمْ يُؤْمَرْ فِيهِ بِشَىْءٍ، ثُمَّ فَرَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأْسَهُ.
Яҳё ибн Букайр бизга айтди, Лайс бизга айтди, Юнусдан, Ибн Шиҳобдан, у деди: Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ менга хабар берди, Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сочини (пешонага) осилтирар эди, мушриклар эса бошларини (икки томонга) ажратар (тарар) эдилар. Аҳли китоб эса бошларини осилтирар эдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзига бирор нарса (ҳақида амр) буюрилмаган нарсада аҳли китобга мувофиқ келишни яхши кўрар эди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сочини (ўртадан) ажратди (таради).