2255-ҳадисСунани Абу Довуд · Талоқ китоби
حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ الشَّعِيرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ رَجُلاً حِينَ أَمَرَ الْمُتَلاَعِنَيْنِ أَنْ يَتَلاَعَنَا أَنْ يَضَعَ يَدَهُ عَلَى فِيهِ عِنْدَ الْخَامِسَةِ يَقُولُ إِنَّهَا مُوجِبَةٌ .
Бизга Махлад ибн Холид аш-Шаъирий ривоят қилди, бизга Суфён Осим ибн Кулайбдан, у отасидан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам лиъон қилувчиларга лиъон қилишни буюрганида бир кишига бешинчисида (гувоҳлик вақтида) қўлини унинг оғзига қўйишни буюрди ва: «Бу уни вожиб қилади (азобни келтиради)», деди.