1107-ҳадисСунани Насоий · Татбиқ китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عِمْرَانَ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَوْ كُنْتُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَبْصَرْتُ إِبْطَيْهِ . قَالَ أَبُو مِجْلَزٍ كَأَنَّهُ قَالَ ذَلِكَ لأَنَّهُ فِي صَلاَةٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Базиъ хабар берди, у деди: бизга Муътамир ибн Сулаймон, Имрондан, у Абу Мижлаздан, у Башир ибн Наҳикдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди, у деди: Агар мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларида бўлганимда, қўлтиқларини кўрардим. Абу Мижлаз деди: У буни шунинг учун айтган бўлса керакки, у намозда эди.