750-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلاَةَ رَفَعَ يَدَيْهِ إِلَى قَرِيبٍ مِنْ أُذُنَيْهِ ثُمَّ لاَ يَعُودُ .
Бизга Муҳаммад ибн ас-Саббоҳ ал-Баззоз ривоят қилди, бизга Шарик Язид ибн Абу Зиёдъдан, у Абдурроҳман ибн Абу Лайлаъдан, у ал-Барўъдан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозни бошлаганларида қўлларини қулоқларига яқин (жойга) кўтарар, кейин қайтармас эдилар.