حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنِ امْرَأَتِهِ، فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهَا قَالَتْ أَتَيْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ خَسَفَتِ الشَّمْسُ، فَإِذَا النَّاسُ قِيَامٌ يُصَلُّونَ، وَإِذَا هِيَ قَائِمَةٌ تُصَلِّي فَقُلْتُ مَا لِلنَّاسِ فَأَشَارَتْ بِيَدِهَا إِلَى السَّمَاءِ، وَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ. فَقُلْتُ آيَةٌ فَأَشَارَتْ أَىْ نَعَمْ. قَالَتْ فَقُمْتُ حَتَّى تَجَلاَّنِي الْغَشْىُ، فَجَعَلْتُ أَصُبُّ فَوْقَ رَأْسِي الْمَاءَ، فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " مَا مِنْ شَىْءٍ كُنْتُ لَمْ أَرَهُ إِلاَّ قَدْ رَأَيْتُهُ فِي مَقَامِي هَذَا حَتَّى الْجَنَّةَ وَالنَّارَ، وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَىَّ أَنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِي الْقُبُورِ مِثْلَ ـ أَوْ قَرِيبًا مِنْ ـ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ ـ لاَ أَدْرِي أَيَّتَهُمَا قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ يُؤْتَى أَحَدُكُمْ فَيُقَالُ لَهُ مَا عِلْمُكَ بِهَذَا الرَّجُلِ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ ـ أَوِ الْمُوقِنُ لاَ أَدْرِي أَىَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ فَيَقُولُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى، فَأَجَبْنَا وَآمَنَّا وَاتَّبَعْنَا. فَيُقَالُ لَهُ نَمْ صَالِحًا، فَقَدْ عَلِمْنَا إِنْ كُنْتَ لَمُوقِنًا. وَأَمَّا الْمُنَافِقُ ـ أَوِ الْمُرْتَابُ لاَ أَدْرِي أَيَّتَهُمَا قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ فَيَقُولُ لاَ أَدْرِي، سَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ شَيْئًا فَقُلْتُهُ ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Ҳишом ибн Урвадан, у хотини Фотима бинти Мунзирдан, у Асмо бинти Абу Бакр розияллаҳу анҳумадан: У деди: Мен қуёш тутилган пайтда Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Оиша розияллаҳу анҳонинг олдига келдим. Қарасам, одамлар тик туриб намоз ўқияптилар, у (Оиша) ҳам туриб намоз ўқияпти. Мен: ‹Одамларга нима бўлди?› дедим. У қўли билан осмонга ишора қилди ва: ‹Субҳаналлаҳ› деди. Мен: ‹(Қуёш тутилиши) белгисими?› дедим. У ‹ҳа› деб ишора қилди. У деди: Мен турдим, ҳатто мени ҳушдан кетиш чулғаб олди, мен бошим устига сув қуя бошладим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (намоздан) қайтганларида Аллаҳга ҳамд айтдилар, сано айтдилар, сўнг: «Менга кўрсатилмаган бирор нарса йўқки, мана шу ўрнимда уни кўрмаган бўлсам — ҳатто жаннат ва дўзахни ҳам. Ва менга ваҳйи қилиндики, сизлар қабрларда — дажжол фитнаси каби ёки унга яқин — синаласиз — Асмо қайсисини айтганини билмайман — Бирингизнинг олдига келиниб, унга: ‹Бу киши (Муҳаммад) ҳақда билиминг нима?› дейилади. Мўмин — ёки: аниқ ишонгувчи, Асмо қайсисини айтганини билмайман — : ‹Муҳаммад Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам, бизга далиллар ва ҳидоят билан келди, биз жавоб бердик, иймон келтирдик ва эргашдик› дейди. Унга: ‹Солиҳ ҳолда ухла, биз сен аниқ ишонгувчи эканингни билдик› дейилади. Мунофиқ — ёки: шубҳаланувчи, Асмо қайсисини айтганини билмайман — : ‹Билмайман, одамларни бир нарса деганини эшитдим, мен ҳам айтдим› дейди», дедилар.