حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّهُ قَالَ لَمَّا كَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نُودِيَ إِنَّ الصَّلاَةَ جَامِعَةٌ فَرَكَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَكْعَتَيْنِ فِي سَجْدَةٍ ثُمَّ قَامَ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ فِي سَجْدَةٍ، ثُمَّ جَلَسَ، ثُمَّ جُلِّيَ عَنِ الشَّمْسِ. قَالَ وَقَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ مَا سَجَدْتُ سُجُودًا قَطُّ كَانَ أَطْوَلَ مِنْهَا.
Абу Нуъайм бизга айтди: Шайбон бизга айтди, Яҳёдан, у Абу Саламадан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида қуёш тутилганида: ‹Намоз жамловчи (жамоатга)!› деб нидо қилинди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир ракатда икки руку қилдилар, сўнг туриб (иккинчи) ракатда икки руку қилдилар, сўнг ўтирдилар, сўнг қуёш очилди. У деди: Оиша розияллаҳу анҳо деди: Мен ҳеч қачон ундан узунроқ сажда қилмаганман.