حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ مَا أَنْبَأَ أَحَدٌ، أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى الضُّحَى غَيْرُ أُمِّ هَانِئٍ ذَكَرَتْ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ اغْتَسَلَ فِي بَيْتِهَا، فَصَلَّى ثَمَانِ رَكَعَاتٍ، فَمَا رَأَيْتُهُ صَلَّى صَلاَةً أَخَفَّ مِنْهَا، غَيْرَ أَنَّهُ يُتِمُّ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ.
Ҳафс ибн Умар бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Амрдан, у Ибн Абу Лайлодан: У деди: Ҳеч ким Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни зоҳа (чошт) намозини ўқиганини кўрганини хабар бермади, Умму Ҳонйъдан бошқа. У Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Макка фатҳи куни унинг уйида ғусл қилиб, саккиз ракат ўқиганини зикр қилди. Мен у зотнинг ундан енгилроқ намоз ўқиганини кўрмадим, фақат у зот рукуни ва саждани тўкис қилар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُسَبِّحُ عَلَى ظَهْرِ رَاحِلَتِهِ حَيْثُ كَانَ وَجْهُهُ، يُومِئُ بِرَأْسِهِ، وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَفْعَلُهُ.
Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан: Салим ибн Абдуллаҳ менга хабар берди, Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улови устида — юзлари қаёқда бўлса ўша томонга — бошлари билан имо (ишора) қилиб, нафл (субҳа) ўқир эдилар. Ибн Умар ҳам шундай қилар эди.