حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا ارْتَحَلَ قَبْلَ أَنْ تَزِيغَ الشَّمْسُ أَخَّرَ الظُّهْرَ إِلَى وَقْتِ الْعَصْرِ، ثُمَّ نَزَلَ فَجَمَعَ بَيْنَهُمَا، فَإِنْ زَاغَتِ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَرْتَحِلَ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ رَكِبَ.
Қутайба бизга айтди: Муфаззал ибн Фазола бизга айтди, Ақилдан, у Ибн Шиҳобдан, у Анас ибн Моликдан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қуёш оғишдан олдин кўчса, пешинни аср вақтига қадар кечиктирар, сўнг тушиб уларни жамлар эдилар. Агар қуёш кўчишдан олдин оғган бўлса, пешинни ўқиб, сўнг минар эдилар.