Жойидан чиқиши билан қаср қилиши

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، وَإِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ صَلَّيْتُ الظُّهْرَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعًا، وَبِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ‏.‏

Абу Нуъайм бизга айтди: Суфён бизга айтди, Муҳаммад ибн Мункадир ва Иброҳим ибн Майсарадан, у Анас розияллаҳу анҳудан: У деди: Мен пешинни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Мадинада тўрт (ракат), Зул-Ҳулайфада (эса) икки ракат ўқидим.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتِ الصَّلاَةُ أَوَّلُ مَا فُرِضَتْ رَكْعَتَيْنِ فَأُقِرَّتْ صَلاَةُ السَّفَرِ، وَأُتِمَّتْ صَلاَةُ الْحَضَرِ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَقُلْتُ لِعُرْوَةَ مَا بَالُ عَائِشَةَ تُتِمُّ قَالَ تَأَوَّلَتْ مَا تَأَوَّلَ عُثْمَانُ‏.‏

Абдуллаҳ ибн Муҳаммад бизга айтди: Суфён бизга айтди, Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Намоз дастлаб фарз қилинганида икки ракат эди. Сўнг сафар намози (шу ҳолда) қолдирилди, ҳазар (ватанда туриш) намози тўкис (тўрт) қилинди. Зуҳрий деди: Мен Урвага: ‹Оишага нима бўлдики, (сафарда) тўкис (тўрт) ўқийди?› дедим. У: ‹У (Оиша) Усмон таъвил қилгандек таъвил қилди›, деди.