Муслим ибн Иброҳим бизга айтди: Шуъба бизга хабар берди: Аббос Журайрий — у Ибн Фаррух — бизга айтди, Абу Усмон Наҳдийдан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: У деди: Халилим (дўстим, Набий) менга уч (нарса)ни васият қилдилар, мен уларни ўлгунимча тарк қилмайман: ҳар ойдан уч кун рўза тутиш, зоҳа намози ва витр (ўқиб) ухлаш.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ ـ وَكَانَ ضَخْمًا ـ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنِّي لاَ أَسْتَطِيعُ الصَّلاَةَ مَعَكَ. فَصَنَعَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم طَعَامًا، فَدَعَاهُ إِلَى بَيْتِهِ، وَنَضَحَ لَهُ طَرَفَ حَصِيرٍ بِمَاءٍ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَكْعَتَيْنِ. وَقَالَ فُلاَنُ بْنُ فُلاَنِ بْنِ جَارُودٍ لأَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الضُّحَى فَقَالَ مَا رَأَيْتُهُ صَلَّى غَيْرَ ذَلِكَ الْيَوْمِ.
Али ибн Жаъд бизга айтди: Шуъба бизга хабар берди, Анас ибн Сириндан: У деди: Мен Анас ибн Молик Ансорийни эшитди: У деди: Ансордан бир киши — у йўғон (семиз) эди — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга: ‹Мен сен билан намоз ўқишга қодир эмасман› деди. У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга таом тайёрлаб, у зотни уйига таклиф қилди, у зотга бўйранинг бир четига сув сепди, у зот унинг устида икки ракат ўқиди. Жолуднинг (хонадонидан) фалон ибн фалон Анас розияллаҳу анҳуга: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам зоҳа намозини ўқирмидилар?› деди. У: ‹Мен у зотни ўша кундан бошқа (вақтда) ўқиганини кўрмадим› деди.