1178-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Таҳажжуд намози
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ الْجُرَيْرِيُّ ـ هُوَ ابْنُ فَرُّوخَ ـ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه قَالَ أَوْصَانِي خَلِيلِي بِثَلاَثٍ لاَ أَدَعُهُنَّ حَتَّى أَمُوتَ صَوْمِ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ، وَصَلاَةِ الضُّحَى، وَنَوْمٍ عَلَى وِتْرٍ.
Муслим ибн Иброҳим бизга айтди: Шуъба бизга хабар берди: Аббос Журайрий — у Ибн Фаррух — бизга айтди, Абу Усмон Наҳдийдан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: У деди: Халилим (дўстим, Набий) менга уч (нарса)ни васият қилдилар, мен уларни ўлгунимча тарк қилмайман: ҳар ойдан уч кун рўза тутиш, зоҳа намози ва витр (ўқиб) ухлаш.