حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَمَّادٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ تُوُفِّيَتْ بِنْتُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَنَا " اغْسِلْنَهَا ثَلاَثًا أَوْ خَمْسًا أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ إِنْ رَأَيْتُنَّ، فَإِذَا فَرَغْتُنَّ فَآذِنَّنِي ". فَلَمَّا فَرَغْنَا آذَنَّاهُ فَنَزَعَ مِنْ حِقْوِهِ إِزَارَهُ وَقَالَ " أَشْعِرْنَهَا إِيَّاهُ ".
Абдурраҳмон ибн Ҳаммод бизга айтди: Ибн Авн бизга хабар берди, Муҳаммаддан, у Умму Атийядан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қизи вафот этди. У зот бизга: «Уни — агар (лозим) кўрсангиз — уч ёки беш ёки ундан кўпроқ (марта) ювинглар. Тугатганингизда менга билдиринглар», дедилар. Биз тугатганимизда унга билдирдик, у зот изорларидан (белбоғидан) ўз изорини ечиб: «Уни шунга ўранглар», дедилар.