حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَشْعَثِ، قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِسَبْعٍ، وَنَهَانَا عَنْ سَبْعٍ أَمَرَنَا بِاتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ، وَعِيَادَةِ الْمَرِيضِ، وَإِجَابَةِ الدَّاعِي، وَنَصْرِ الْمَظْلُومِ، وَإِبْرَارِ الْقَسَمِ، وَرَدِّ السَّلاَمِ، وَتَشْمِيتِ الْعَاطِسِ. وَنَهَانَا عَنْ آنِيَةِ الْفِضَّةِ، وَخَاتَمِ الذَّهَبِ، وَالْحَرِيرِ، وَالدِّيبَاجِ، وَالْقَسِّيِّ، وَالإِسْتَبْرَقِ.
Абул-Валид бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Ашъасдан: Мен Муовия ибн Сувайд ибн Муқарринни эшитди, у Барў розияллаҳу анҳудан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни етти (нарса)га буюрдилар, етти (нарса)дан қайтардилар. Бизни жанозаларга эргашишга, касални йўқлашга, таклиф қилувчига (чақириғига) жавоб беришга, мазлумга ёрдам беришга, қасамни бажаришга, саломни қайтаришга ва акса урган (киши)га (ярҳамукаллаҳ деб) дуо қилишга буюрдилар. Бизни кумуш идишдан, олтин узукдан, ипакдан, дибождан, қассий (ипак аралаш мато)дан ва истабрақдан қайтардилар.