Нола ва баланд овозда йиғлашдан қайтариш

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَوْشَبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَمْرَةُ، قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ تَقُولُ لَمَّا جَاءَ قَتْلُ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ وَجَعْفَرٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَوَاحَةَ، جَلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُعْرَفُ فِيهِ الْحُزْنُ، وَأَنَا أَطَّلِعُ مِنْ شَقِّ الْبَابِ، فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نِسَاءَ جَعْفَرٍ وَذَكَرَ بُكَاءَهُنَّ فَأَمَرَهُ بِأَنْ يَنْهَاهُنَّ، فَذَهَبَ الرَّجُلُ ثُمَّ أَتَى فَقَالَ قَدْ نَهَيْتُهُنَّ، وَذَكَرَ أَنَّهُنَّ لَمْ يُطِعْنَهُ، فَأَمَرَهُ الثَّانِيَةَ أَنْ يَنْهَاهُنَّ، فَذَهَبَ، ثُمَّ أَتَى، فَقَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ غَلَبْنَنِي أَوْ غَلَبْنَنَا الشَّكُّ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَوْشَبٍ ـ فَزَعَمَتْ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ فَاحْثُ فِي أَفْوَاهِهِنَّ التُّرَابَ ‏"‏‏.‏ فَقُلْتُ أَرْغَمَ اللَّهُ أَنْفَكَ، فَوَاللَّهِ مَا أَنْتَ بِفَاعِلٍ وَمَا تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْعَنَاءِ‏.‏

Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Ҳавшаб бизга айтди: Абдулваҳҳоб бизга айтди: Яҳё ибн Саъид бизга айтди: Амра менга хабар берди: Мен Оиша розияллаҳу анҳони шундай деганини эшитди: Зайд ибн Ҳориса, Жаъфар ва Абдуллаҳ ибн Равоҳанинг ўлдирилгани (хабари) келганида, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтирдилар, унда ҳазинлик билиниб турарди, мен эшик тирқишидан қараб турардим. У зотнинг олдига бир киши келиб: ‹Ё Расулуллаҳ, албатта Жаъфарнинг аёллари...› деди ва уларнинг йиғлашини зикр қилди. У зот унга уларни қайтаришни буюрди. У киши борди, сўнг келиб: ‹Мен уларни қайтардим› деди ва улар унга итоат қилмаганини зикр қилди. У зот иккинчи марта унга уларни қайтаришни буюрди. У борди, сўнг келиб: ‹Аллаҳга қасамки, улар мендан ғолиб келди — ёки: биздан› — шубҳа Муҳаммад ибн Ҳавшабдан — деди. У (Оиша) Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Бўлмаса, уларнинг оғизларига тупроқ соч› деганини даъво қилди. Мен: ‹Аллаҳ бурнингни ерга ишқаласин! Аллаҳга қасамки, сен (буни) қилувчи эмассан, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни ҳам машаққатдан қутқармадинг› дедим.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أَخَذَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ الْبَيْعَةِ أَنْ لاَ نَنُوحَ، فَمَا وَفَتْ مِنَّا امْرَأَةٌ غَيْرَ خَمْسِ نِسْوَةٍ أُمِّ سُلَيْمٍ وَأُمِّ الْعَلاَءِ وَابْنَةِ أَبِي سَبْرَةَ امْرَأَةِ مُعَاذٍ وَامْرَأَتَيْنِ أَوِ ابْنَةِ أَبِي سَبْرَةَ وَامْرَأَةِ مُعَاذٍ وَامْرَأَةٍ أُخْرَى‏.‏

Абдуллаҳ ибн Абдулваҳҳоб бизга айтди: Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди: Айюб бизга айтди, Муҳаммаддан, у Умму Атийя розияллаҳу анҳодан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам биздан байъат пайтида нола (ноҳа) қилмасликка (аҳд) олдилар. Биздан беш аёлдан бошқа бирор аёл (бу аҳдга тўлиқ) вафо қилмади: Умму Сулайм, Уммул-Алў, Муознинг хотини Абу Сабранинг қизи ва икки аёл — ёки: Абу Сабранинг қизи, Муознинг хотини ва бошқа бир аёл.