باب مَنْ قَامَ لِجَنَازَةِ يَهُودِيٍّ
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مِقْسَمٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ مَرَّ بِنَا جَنَازَةٌ فَقَامَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقُمْنَا بِهِ. فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّهَا جَنَازَةُ يَهُودِيٍّ. قَالَ " إِذَا رَأَيْتُمُ الْجَنَازَةَ فَقُومُوا ".
Муоз ибн Фазола бизга айтди: Ҳишом бизга айтди, Яҳёдан, у Убайдуллаҳ ибн Миқсамдан, у Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумадан: У деди: Бизнинг ёнимиздан бир жаноза ўтди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам у учун (қад кўтариб) турдилар, биз ҳам у зот билан турдик. Биз: ‹Ё Расулуллаҳ, бу яҳудийнинг жанозаси-ку› дедик. У зот: «Жанозани кўрсангиз, туринг», дедилар.
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كَانَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ وَقَيْسُ بْنُ سَعْدٍ قَاعِدَيْنِ بِالْقَادِسِيَّةِ، فَمَرُّوا عَلَيْهِمَا بِجَنَازَةٍ فَقَامَا. فَقِيلَ لَهُمَا إِنَّهَا مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ، أَىْ مِنْ أَهْلِ الذِّمَّةِ فَقَالاَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّتْ بِهِ جَنَازَةٌ فَقَامَ فَقِيلَ لَهُ إِنَّهَا جَنَازَةُ يَهُودِيٍّ. فَقَالَ " أَلَيْسَتْ نَفْسًا ". وَقَالَ أَبُو حَمْزَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كُنْتُ مَعَ قَيْسٍ وَسَهْلٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَقَالاَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. وَقَالَ زَكَرِيَّاءُ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى كَانَ أَبُو مَسْعُودٍ وَقَيْسٌ يَقُومَانِ لِلْجِنَازَةِ.
Одам бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Амр ибн Мурра бизга айтди: Мен Абдурраҳмон ибн Абу Лайлони шундай деганини эшитди: Саҳл ибн Ҳунайф ва Қайс ибн Саъд Қодисияда ўтирган эдилар. Уларнинг ёнидан бир жаноза олиб ўтилди, иккаласи турди. Уларга: ‹Бу (маййит) ер аҳлидан (яъни зиммий аҳлидан)› дейилди. Иккаласи: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ёнидан бир жаноза ўтди, у зот турдилар. Унга: ‹Бу яҳудийнинг жанозаси› дейилди. У зот: ‹Бу бир жон (инсон) эмасми?› дедилар› деди. Абу Ҳамза Аъмашдан, у Амрдан, у Ибн Абу Лайлодан: У деди: Мен Қайс ва Саҳл розияллаҳу анҳума билан эдим, иккаласи: ‹Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан эдик› деди. Закариё Шаъбийдан, у Ибн Абу Лайлодан: Абу Масъуд ва Қайс жаноза учун турар эдилар.
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كَانَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ وَقَيْسُ بْنُ سَعْدٍ قَاعِدَيْنِ بِالْقَادِسِيَّةِ، فَمَرُّوا عَلَيْهِمَا بِجَنَازَةٍ فَقَامَا. فَقِيلَ لَهُمَا إِنَّهَا مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ، أَىْ مِنْ أَهْلِ الذِّمَّةِ فَقَالاَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّتْ بِهِ جَنَازَةٌ فَقَامَ فَقِيلَ لَهُ إِنَّهَا جَنَازَةُ يَهُودِيٍّ. فَقَالَ " أَلَيْسَتْ نَفْسًا ". وَقَالَ أَبُو حَمْزَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كُنْتُ مَعَ قَيْسٍ وَسَهْلٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَقَالاَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. وَقَالَ زَكَرِيَّاءُ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى كَانَ أَبُو مَسْعُودٍ وَقَيْسٌ يَقُومَانِ لِلْجِنَازَةِ.
Одам бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Амр ибн Мурра бизга айтди: Мен Абдурраҳмон ибн Абу Лайлони шундай деганини эшитди: Саҳл ибн Ҳунайф ва Қайс ибн Саъд Қодисияда ўтирган эдилар. Уларнинг ёнидан бир жаноза олиб ўтилди, иккаласи турди. Уларга: ‹Бу (маййит) ер аҳлидан (яъни зиммий аҳлидан)› дейилди. Иккаласи: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ёнидан бир жаноза ўтди, у зот турдилар. Унга: ‹Бу яҳудийнинг жанозаси› дейилди. У зот: ‹Бу бир жон (инсон) эмасми?› дедилар› деди. Абу Ҳамза Аъмашдан, у Амрдан, у Ибн Абу Лайлодан: У деди: Мен Қайс ва Саҳл розияллаҳу анҳума билан эдим, иккаласи: ‹Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан эдик› деди. Закариё Шаъбийдан, у Ибн Абу Лайлодан: Абу Масъуд ва Қайс жаноза учун турар эдилар.