حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ مَاتَ إِنْسَانٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعُودُهُ فَمَاتَ بِاللَّيْلِ فَدَفَنُوهُ لَيْلاً، فَلَمَّا أَصْبَحَ أَخْبَرُوهُ فَقَالَ " مَا مَنَعَكُمْ أَنْ تُعْلِمُونِي ". قَالُوا كَانَ اللَّيْلُ فَكَرِهْنَا ـ وَكَانَتْ ظُلْمَةٌ ـ أَنْ نَشُقَّ عَلَيْكَ. فَأَتَى قَبْرَهُ فَصَلَّى عَلَيْهِ.
Муҳаммад бизга айтди: Абу Муовия бизга хабар берди, Абу Ишоқ Шайбонийдан, у Шаъбийдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам йўқлаб турган бир инсон ўлди. У кечаси ўлди, уни кечаси дафн қилдилар. Тонг отганда у зотга хабар бердилар. У зот: «Сизларни менга билдиришдан нима тўсди?» дедилар. Улар: ‹Кеча эди, биз — қоронғулик (бўлгани) сабабли — сизга машаққат беришни ёқтирмадик› дедилар. У зот унинг қабрига келиб, унга (жаноза) намоз ўқиди.