حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ، عَنْ عَامِرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِقَبْرٍ قَدْ دُفِنَ لَيْلاً فَقَالَ " مَتَى دُفِنَ هَذَا ". قَالُوا الْبَارِحَةَ. قَالَ " أَفَلاَ آذَنْتُمُونِي ". قَالُوا دَفَنَّاهُ فِي ظُلْمَةِ اللَّيْلِ فَكَرِهْنَا أَنْ نُوقِظَكَ. فَقَامَ فَصَفَفْنَا خَلْفَهُ. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَأَنَا فِيهِمْ فَصَلَّى عَلَيْهِ.
Мусо ибн Исмоил бизга айтди: Абдулвоҳид бизга айтди: Шайбоний бизга айтди, Омирдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси дафн қилинган бир қабрнинг ёнидан ўтдилар ва: «Бу қачон дафн қилинди?» дедилар. Улар: ‹Кеча› дедилар. У зот: «Нега менга билдирмадингиз?» дедилар. Улар: ‹Биз уни тун зулматида дафн қилдик, сизни уйғотишни ёқтирмадик› дедилар. У зот турдилар, биз у зотнинг ортида саф тортдик. Ибн Аббос деди: Мен ҳам уларнинг ичида эдим, у зот унга (жаноза) намози ўқиди.