حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدٍ، عَنْ طَلْحَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ. حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَوْفٍ، قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَلَى جَنَازَةٍ فَقَرَأَ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ قَالَ لِيَعْلَمُوا أَنَّهَا سُنَّةٌ.
Муҳаммад ибн Башшор бизга айтди: Ғундар бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Саъддан, у Талҳадан: У деди: Мен Ибн Аббос розияллаҳу анҳуманинг ортида намоз ўқиди. Муҳаммад ибн Касир бизга айтди: Суфён бизга хабар берди, Саъд ибн Иброҳимдан, у Талҳа ибн Абдуллаҳ ибн Авфдан: У деди: Мен Ибн Аббос розияллаҳу анҳуманинг ортида бир жанозага намоз ўқиди, у Фотиҳа (Китобнинг очувчиси)ни ўқиди ва: ‹Бу суннат эканини билишлари учун (овоз чиқариб ўқидим)› деди.