حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ " أُرْسِلَ مَلَكُ الْمَوْتِ إِلَى مُوسَى ـ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ ـ فَلَمَّا جَاءَهُ صَكَّهُ فَرَجَعَ إِلَى رَبِّهِ فَقَالَ أَرْسَلْتَنِي إِلَى عَبْدٍ لاَ يُرِيدُ الْمَوْتَ. فَرَدَّ اللَّهُ عَلَيْهِ عَيْنَهُ وَقَالَ ارْجِعْ فَقُلْ لَهُ يَضَعُ يَدَهُ عَلَى مَتْنِ ثَوْرٍ، فَلَهُ بِكُلِّ مَا غَطَّتْ بِهِ يَدُهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ سَنَةٌ. قَالَ أَىْ رَبِّ، ثُمَّ مَاذَا قَالَ ثُمَّ الْمَوْتُ. قَالَ فَالآنَ. فَسَأَلَ اللَّهَ أَنْ يُدْنِيَهُ مِنَ الأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ رَمْيَةً بِحَجَرٍ ". قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَلَوْ كُنْتُ ثَمَّ لأَرَيْتُكُمْ قَبْرَهُ إِلَى جَانِبِ الطَّرِيقِ عِنْدَ الْكَثِيبِ الأَحْمَرِ ".
Маҳмуд бизга айтди: Абдурраззоқ бизга айтди: Маъмар бизга хабар берди, Ибн Товусдан, у отасидан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: У деди: «Мусо алайҳиссаломга ўлим малоикаси юборилди. У (Мусонинг) олдига келганида, у (Мусо) уни уриб (кўзини шикастлади). У Роббига қайтиб: ‹Сен мени ўлимни истамайдиган бандага юбординг› деди. Аллаҳ унга кўзини қайтарди ва: ‹Қайтиб бор, унга айт: қўлини бир буқанинг белига қўйсин, қўли бекитган ҳар бир тук (сони) учун бир йил (умр) бор› деди. У (Мусо): ‹Эй Роббим, сўнг нима?› деди. (Аллаҳ): ‹Сўнг ўлим› деди. У: ‹Унда ҳозир (бўлсин)› деди. Сўнг у Аллаҳдан ўзини муқаддас ерга бир тош отими (масофа)ча яқинлаштиришни сўради». У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Агар мен ўша ерда бўлганимда, сизларга унинг қабрини йўл ёнида, қизил қум тепаси ёнида кўрсатар эдим» дедилар.