حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَجُلٍ بَعْدَ مَا دُفِنَ بِلَيْلَةٍ قَامَ هُوَ وَأَصْحَابُهُ، وَكَانَ سَأَلَ عَنْهُ فَقَالَ " مَنْ هَذَا ". فَقَالُوا فُلاَنٌ، دُفِنَ الْبَارِحَةَ. فَصَلَّوْا عَلَيْهِ.
Усмон ибн Абу Шайба бизга айтди: Жарир бизга айтди, Шайбонийдан, у Шаъбийдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кишига — у дафн қилинганидан бир кеча кейин — намоз ўқиди. У зот ва ашоблари турди. У зот у ҳақда сўраган эди ва: «Бу ким?» дедилар. Улар: ‹Фалончи, кеча дафн қилинди› дедилар. Сўнг унга намоз ўқиди.