حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَوْشَبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " حَرَّمَ اللَّهُ مَكَّةَ، فَلَمْ تَحِلَّ لأَحَدٍ قَبْلِي وَلاَ لأَحَدٍ بَعْدِي، أُحِلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، لاَ يُخْتَلَى خَلاَهَا، وَلاَ يُعْضَدُ شَجَرُهَا، وَلاَ يُنَفَّرُ صَيْدُهَا، وَلاَ تُلْتَقَطُ لُقَطَتُهَا إِلاَّ لِمُعَرِّفٍ ". فَقَالَ الْعَبَّاسُ ـ رضى الله عنه ـ إِلاَّ الإِذْخِرَ لِصَاغَتِنَا وَقُبُورِنَا. فَقَالَ " إِلاَّ الإِذْخِرَ ". وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " لِقُبُورِنَا وَبُيُوتِنَا ". وَقَالَ أَبَانُ بْنُ صَالِحٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ. وَقَالَ مُجَاهِدٌ عَنْ طَاوُسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ لِقَيْنِهِمْ وَبُيُوتِهِمْ.
Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Ҳавшаб бизга айтди: Абдулваҳҳоб бизга айтди: Холид бизга айтди, Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Аллаҳ Маккани ҳаром (муқаддас) қилди, у мендан олдин ҳеч кимга, мендан кейин ҳеч кимга ҳалол бўлмади, менга эса кундузнинг бир соатида ҳалол қилинди. Унинг ўтлари ўрилмайди, дарахти кесилмайди, овини ҳуркитмайди (ови қилинмайди), топиб олинган нарсаси — эълон қилувчидан бошқа — териб олинмайди» дедилар. Аббос розияллаҳу анҳу: ‹Изихр (хушбўй ўт)дан бошқа — заргарларимиз ва қабрларимиз учун› деди. У зот: «Изихрдан бошқа» дедилар. Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: «Қабрларимиз ва уйларимиз учун» деди. Абон ибн Солиҳ Ҳасан ибн Муслимдан, у Сафийя бинти Шайбадан: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни унинг мислини айтганини эшитди. Мужоҳид Товусдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: ‹Уларнинг темирчилари ва уйлари учун› деди.