حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَجْمَعُ بَيْنَ رَجُلَيْنِ مِنْ قَتْلَى أُحُدٍ ثُمَّ يَقُولُ " أَيُّهُمْ أَكْثَرُ أَخْذًا لِلْقُرْآنِ ". فَإِذَا أُشِيرَ لَهُ إِلَى أَحَدِهِمَا قَدَّمَهُ فِي اللَّحْدِ فَقَالَ " أَنَا شَهِيدٌ عَلَى هَؤُلاَءِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ". فَأَمَرَ بِدَفْنِهِمْ بِدِمَائِهِمْ وَلَمْ يُغَسِّلْهُمْ.
Абдон бизга айтди: Абдуллаҳ бизга хабар берди: Лайс ибн Саъд бизга хабар берди: Ибн Шиҳоб менга айтди, Абдурраҳмон ибн Каъб ибн Моликдан, у Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Уҳуд шаҳидларидан икки кишини бирга жамлар, сўнг: «Уларнинг қайсиси Қуръанни кўпроқ олган?» дер эдилар. У зотга иккисидан бирига ишора қилинса, уни лаҳадда олдинга қўяр ва: «Мен буларга қиёмат куни гувоҳман» дер эдилар. Ва уларни қонлари билан дафн қилишни буюрди, уларни ювмади.