باب مَا جَاءَ فِي قَاتِلِ النَّفْسِ
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ بِمِلَّةٍ غَيْرِ الإِسْلاَمِ كَاذِبًا مُتَعَمِّدًا فَهُوَ كَمَا قَالَ، وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِحَدِيدَةٍ عُذِّبَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ ". وَقَالَ حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنِ الْحَسَنِ، حَدَّثَنَا جُنْدَبٌ ـ رضى الله عنه ـ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ فَمَا نَسِينَا، وَمَا نَخَافُ أَنْ يَكْذِبَ جُنْدَبٌ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَ بِرَجُلٍ جِرَاحٌ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَقَالَ اللَّهُ بَدَرَنِي عَبْدِي بِنَفْسِهِ حَرَّمْتُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ ".
Мусаддад бизга айтди: Язид ибн Зурайъ бизга айтди: Холид бизга айтди, Абу Қилобадан, у Собит ибн Заҳҳок розияллаҳу анҳудан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Ким Исломдан бошқа миллат (дин) билан атайлаб ёлғон қасам ичса, у ўзи айтганидек (бўлади). Ким ўзини темир (қурол) билан ўлдирса, дўзах ўтида ўша (темир) билан азобланади» дедилар. Ҳажжож ибн Минҳол деди: Жарир ибн Ҳозим бизга айтди, Ҳасандан: Жундаб розияллаҳу анҳу бизга шу масжидда айтди — биз (уни) унутмадик, ва Жундаб Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ёлғон (ривоят) айтишидан қўрқмаймиз: У зот: «Бир кишининг жароҳати бор эди, у ўзини ўлдирди. Аллаҳ: ‹Бандам жони билан Мендан олдин шошди, Мен унга жаннатни ҳаром қилдим› деди» дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ بِمِلَّةٍ غَيْرِ الإِسْلاَمِ كَاذِبًا مُتَعَمِّدًا فَهُوَ كَمَا قَالَ، وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِحَدِيدَةٍ عُذِّبَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ ". وَقَالَ حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنِ الْحَسَنِ، حَدَّثَنَا جُنْدَبٌ ـ رضى الله عنه ـ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ فَمَا نَسِينَا، وَمَا نَخَافُ أَنْ يَكْذِبَ جُنْدَبٌ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَ بِرَجُلٍ جِرَاحٌ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَقَالَ اللَّهُ بَدَرَنِي عَبْدِي بِنَفْسِهِ حَرَّمْتُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ ".
Мусаддад бизга айтди: Язид ибн Зурайъ бизга айтди: Холид бизга айтди, Абу Қилобадан, у Собит ибн Заҳҳок розияллаҳу анҳудан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Ким Исломдан бошқа миллат (дин) билан атайлаб ёлғон қасам ичса, у ўзи айтганидек (бўлади). Ким ўзини темир (қурол) билан ўлдирса, дўзах ўтида ўша (темир) билан азобланади» дедилар. Ҳажжож ибн Минҳол деди: Жарир ибн Ҳозим бизга айтди, Ҳасандан: Жундаб розияллаҳу анҳу бизга шу масжидда айтди — биз (уни) унутмадик, ва Жундаб Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ёлғон (ривоят) айтишидан қўрқмаймиз: У зот: «Бир кишининг жароҳати бор эди, у ўзини ўлдирди. Аллаҳ: ‹Бандам жони билан Мендан олдин шошди, Мен унга жаннатни ҳаром қилдим› деди» дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الَّذِي يَخْنُقُ نَفْسَهُ يَخْنُقُهَا فِي النَّارِ، وَالَّذِي يَطْعُنُهَا يَطْعُنُهَا فِي النَّارِ ".
Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди: Абуз-Зинод бизга айтди, Аъраждан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ўзини бўғган (осган) киши ўзини дўзахда бўғади, ўзини (найза билан) санчган киши ўзини дўзахда санчади» дедилар.