حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا وُضِعَتِ الْجَنَازَةُ فَاحْتَمَلَهَا الرِّجَالُ عَلَى أَعْنَاقِهِمْ، فَإِنْ كَانَتْ صَالِحَةً قَالَتْ قَدِّمُونِي قَدِّمُونِي. وَإِنْ كَانَتْ غَيْرَ صَالِحَةٍ قَالَتْ يَا وَيْلَهَا أَيْنَ يَذْهَبُونَ بِهَا. يَسْمَعُ صَوْتَهَا كُلُّ شَىْءٍ إِلاَّ الإِنْسَانَ، وَلَوْ سَمِعَهَا الإِنْسَانُ لَصَعِقَ ".
Қутайба бизга айтди: Лайс бизга айтди, Саъид ибн Абу Саъиддан, у отасидан: У Абу Саъид Худрий розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Жаноза қўйилиб, кишилар уни елкаларига кўтарганида, агар у солиҳ бўлса: ‹Мени (тезроқ) олдинга оборинглар, оборинглар› дейди. Агар солиҳ бўлмаса: ‹Вой ҳолига! Уни қаёққа олиб кетяптилар?› дейди. Унинг овозини инсондан бошқа ҳар бир нарса эшитади. Агар инсон уни эшитса, албатта беҳуш бўлиб йиқилар эди» дедилар.