باب أَجْرِ الْخَادِمِ إِذَا تَصَدَّقَ بِأَمْرِ صَاحِبِهِ غَيْرَ مُفْسِدٍ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا تَصَدَّقَتِ الْمَرْأَةُ مِنْ طَعَامِ زَوْجِهَا غَيْرَ مُفْسِدَةٍ كَانَ لَهَا أَجْرُهَا، وَلِزَوْجِهَا بِمَا كَسَبَ، وَلِلْخَازِنِ مِثْلُ ذَلِكَ ".
Қутайба ибн Саъид бизга айтди: Жарир бизга айтди, Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Масруқдан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аёл эрининг таомидан — бузувчи (исрофчи) бўлмаган ҳолда — садақа қилса, унга ўз ажри бор, эрига ҳам у касб қилган нарсаси (сабабли ажр) бор, (таомни) сақловчига ҳам шунга ўхшаш (ажр) бор» дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْخَازِنُ الْمُسْلِمُ الأَمِينُ الَّذِي يُنْفِذُ ـ وَرُبَّمَا قَالَ يُعْطِي ـ مَا أُمِرَ بِهِ كَامِلاً مُوَفَّرًا طَيِّبٌ بِهِ نَفْسُهُ، فَيَدْفَعُهُ إِلَى الَّذِي أُمِرَ لَهُ بِهِ، أَحَدُ الْمُتَصَدِّقَيْنِ ".
Муҳаммад ибн Ало бизга айтди: Абу Усома бизга айтди, Бурайд ибн Абдуллаҳдан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Мусулмон, ишончли (амин) хазинабон — буюрилган нарсани тўлиқ, мукаммал, ўзи (ҳам) кўнгли хуш ҳолда адо этиб (ёки: бериб), уни (садақа) буюрилган кишига топширса — у икки садақа берувчидан биридир» дедилар.