حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ أَعْرَابِيًّا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْهِجْرَةِ فَقَالَ " وَيْحَكَ، إِنَّ شَأْنَهَا شَدِيدٌ، فَهَلْ لَكَ مِنْ إِبِلٍ تُؤَدِّي صَدَقَتَهَا ". قَالَ نَعَمْ. قَالَ " فَاعْمَلْ مِنْ وَرَاءِ الْبِحَارِ فَإِنَّ اللَّهَ لَنْ يَتِرَكَ مِنْ عَمَلِكَ شَيْئًا ".
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Валид ибн Муслим бизга айтди: Авзоий бизга айтди: Ибн Шиҳоб менга айтди, Ато ибн Язиддан, у Абу Саъид Худрий розияллаҳу анҳудан: Бир аъробий Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ҳижрат ҳақида сўради. У зот: «Сенга вой (ажаб)! Албатта унинг иши оғирдир. Сенда закотини адо этадиган туянг борми?» дедилар. У: ‹Ҳа› деди. У зот: «Бўлмаса, денгизлар ортидан (узоқда бўлиб) ҳам амал қил, чунки Аллаҳ сенинг амалингдан ҳеч нарсани камайтирмайди» дедилар.