حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي ثُمَامَةُ، أَنَّ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ كَتَبَ لَهُ {الصَّدَقَةَ} الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم " وَلاَ يُخْرَجُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ، وَلاَ ذَاتُ عَوَارٍ، وَلاَ تَيْسٌ، إِلاَّ مَا شَاءَ الْمُصَدِّقُ ".
Муҳаммад ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Отам менга айтди: Сумома менга айтди: Анас розияллаҳу анҳу унга айтди: Абу Бакр розияллаҳу анҳу унга Аллаҳ Ўз Расули соллаллаҳу алайҳи васалламга буюрган садақа (закот)ни ёзди: «Закотда қариб кетган (мол), айбли (касал-майиб) мол ва (эркак) така чиқарилмайди (берилмайди), фақат закот йиғувчи хоҳласа бундан мустасно».